Verslag van het Deutsches Concertina-Treffen 2010: Duitse concertina’s in de minderheid

Adrian Brown

Dit jaar werd voor de 19e keer het Deutsches Concertina-Treffen georganiseerd, en voor de tweede keer in de Proitzer Mühle nabij het stadje Uelzen in het pitoresque Wendland, zo’n vijf uur rijden ten oosten van Utrecht. Deze jaarlijkse ontmoeting van concertinaliefhebbers werd in 1991 door Mario Klieman opgezet en werd tot diens voortijdige dood in zijn woonplaats Bielefeld gehouden. In 2009 werd het evenement verplaatst naar de Proitzer Mühle, in de woonplaats van Juliette Daum en Robert Pich, beide gerenomeerde muzikanten op de Engelse concertina.

De week bestond uit diverse workshops, met aanbod in alle stijlen en voor zowel Engelse (EC) als anglo-concertina’s (AC). Na een informele introductieavond op vrijdag was de grote sociale happening een Bunter Abend-concert op zaterdagavond, met optredens van docenten en de resultaten van de bandworkshops.

De docenten waren dit jaar onder andere Claus Keßler (Ierse AC voor gevorderden), Juliette Daum (EC voor beginners en concertinaband), Nils Meyn (het spelen van meerstemmige stukken op de EC) en Rainer Süßmilch (EC voor gevorderden). Robert Pich gaf workshops voor een Ierse ceilidh-band en concertinaband, en Rainer Schwarz en ik gaven verschillende workshops aan een groep beginners op de anglo, waarbij we ons concentreerden op de zogenaamde ‘harmonische’ stijl – als anders dan de ‘Ierse’ stijl – van spelen. Jürgen Suttner tenslotte hield gedurende het weekend een permanente reparatie- en onderhoudsworkshop.

Het weekend was een groot succes, met meer dan 35 deelnemers en een aangenaam onderkomen in de ruime Proitzer Mühle. Het eten was heerlijk en de zelfbedieningsbar leek nooit gesloten te zijn. Er was een concertinavlooienmarkt, een demonstratie van Ierse dans op de muziek van de ceilidh-band, verschillende prachtige op concertina begeleide liederen, enkele Duitse zeemansliederen begeleid op de 20-knops Duitse concertina, een nachtelijke Ierse sessie en zelfs een spontane morrisdans.

Van de grote hoeveelheid aanwezige instrumenten kreeg ik de kans om er diverse uit te proberen, waaronder verschillende Jeffries anglo’s, maar mijn favoriet was een oude (nr. 72) Suttner anglo van Claus Keßler. Een ware onthulling was voor mij was de Duitse tweerijerconcertina zelf, een instrument dat ik altijd op zijn best had beschouwd als een armeluisinstrument en op zijn slechtst als een stuk speelgoed. Maar in de handen van Rainer Schwarz en Sebastian Hartwig, specialisten op dit instrument, werd duidelijk dat de werkelijkheid anders is en dat het volle geluid met zijn dubbele octaven perfect is om Duitse schlagers en zeemansliederen mee te begeleiden.

De volgende editie van het Concertina-Treffen, 24-27 maart 2011, staat al gepland. Omdat dit de 20e editie zal zijn hebben grote namen zoals Alistair Anderson (EC) en Mary MacNamara (AC) (en niet Tim Collins, zoals eerder vermeld) hun medewerking toegezegd. Het is dus vermoedelijk aan te raden om je vroeg in te schrijven aangezien het aantal plaatsen beperkt is, en misschien ben ik dan volgend jaar niet de enige met een geel nummerbord op de parkeerplaats…

Meer informatie: concertinas.de
Contactpersoon: Robert Pich, info@concertinas.de